خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آب حیاتی است روان در نظر ماعالم همه سیراب شد از رهگذر ما
۲
از دیدهٔ ما آب روانست به هر سوامید که جاوید بماند اثر ما
۳
عمریست که در گوشهٔ میخانه مقیمیمرندان همه سرمست فتاده به درما
۴
ما غرقهٔ دریای محیطیم چو ماهیما را تو به دست آور و می جو خبر ما
صفحهٔ ۱ از ۲