خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان چو عودست و دل چو مجمر ماآتش نور عشق دلبر ما
۲
آفتاب سپهر و جان جهانپرتوی دان ز رای انور ما
۳
نهر آب حیات و عین زلال قطره ای دان ز حوض کوثر ما
۴
گوهر تیغ مهر روشنزایذره ای باشد آن ز خنجر ما
صفحهٔ ۱ از ۳