خلوتی با صائب
غزل شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نغمه آرام از من دیوانه می‌سازد جداخواب را از دیده این افسانه می‌سازد جدا
۲
پردهٔ شرم است مانع در میان ما و دوستشمع را فانوس از پروانه می‌سازد جدا
۳
موج از دامان دریا برندارد دست خویشجان عاشق را که از جانانه می‌سازد جدا؟
۴
هرکجا سنگین‌دلی در سنگلاخ دهر هستسنگ از بهر من دیوانه می‌سازد جدا
صفحهٔ ۱ از ۴