خلوتی با مسعود سعد سلمان
شمارهٔ ۱۰ - وصف شب و ستارگان آسمان و ستایش علی الخاص
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در روی گنبد خضرامانده بود این دو چشم من عمدا
۲
لون انفاس داشت پشت زمینرنگ زنگار داشت روی هوا
۳
کلبه ای بود پر ز در یتیمپرده ای پر ز لؤلؤ لالا
۴
آینه رنگ عیبه ای دیدمراست بالاش در خور پهنا
صفحهٔ ۱ از ۱۵