خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز خطت غالیه پر مشک نابآینه دار رخ تو آفتاب
۲
تا رخ تو رونق مه بشکندبرشکن آن طّره مشگین ناب
۳
با رخ تو مهر ندارد فروغذره نیارد بر خورشید تاب
۴
دوش مرا خیل خیالت ببردصبر و قرار از دل و از دیده خواب
صفحهٔ ۱ از ۲