→ ابن حسام خوسفیابن حسام خوسفی
ابن حسام خوسفی
غزلیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
غزل شمارهٔ ۱به امیدی که بگشاید ز لعل یار مشکل‌ها←غزل شمارهٔ ۲ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ما←غزل شمارهٔ ۳نقاب سنبل تر برشکن تجلّی را←غزل شمارهٔ ۴مران به عنف خدا را ز آستانه مرا←غزل شمارهٔ ۵ای کعبهٔ جان خاک سر کوی تو ما را←غزل شمارهٔ ۶ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مرا←غزل شمارهٔ ۷مهوَّسان ز پی خاطر مهوِّس ما←غزل شمارهٔ ۸ای غافل از بلای دل مبتلای ما←غزل شمارهٔ ۹ای کعبه تحقیق سر کوی تو ما را←غزل شمارهٔ ۱۰ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ما←غزل شمارهٔ ۱۱روی تو چشم خیره کند آفتاب را←غزل شمارهٔ ۱۲نهان که می‌کند این درد آشکارهٔ ما←غزل شمارهٔ ۱۳نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِ←غزل شمارهٔ ۱۴ای ز خطت غالیه پر مشک ناب←غزل شمارهٔ ۱۵پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتاب←غزل شمارهٔ ۱۶ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشب←غزل شمارهٔ ۱۷چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشست←غزل شمارهٔ ۱۸خوشتر ز آستان تو ما را مقام نیست←غزل شمارهٔ ۱۹حقّا که به حسن تو ملک نیست←غزل شمارهٔ ۲۰حسنت که آفتاب تجلی از او گرفت←غزل شمارهٔ ۲۱هر جفایی که ممکن است ازوست←غزل شمارهٔ ۲۲سنبل تر دمیده بر گل دوست←غزل شمارهٔ ۲۳دلم فریفتهٔ آن شمایل عربی‌ست←غزل شمارهٔ ۲۴مرا درد تو دایم هم نشین است←غزل شمارهٔ ۲۵ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست←غزل شمارهٔ ۲۶دلبری دارم که دل در بندِ زُلف و خالِ اوست←غزل شمارهٔ ۲۷بیا که بویِ رَیاحین دَمید و گُل بِشِکُفْت←غزل شمارهٔ ۲۸صَبا، حکایتِ زُلْفِ مرا پَریشان گُفْت←غزل شمارهٔ ۲۹ای خوشا آن دم که بنشینیم رویاروی دوست←غزل شمارهٔ ۳۰شَرَرِ آتَشِ هِجْرانِ تو در سینه‌یِ ماست←غزل شمارهٔ ۳۱ما را به غیرِ یادِ تو، اندر ضَمیر نیست←غزل شمارهٔ ۳۲خیال ابرویت ار سجده می کنم پیوست←غزل شمارهٔ ۳۳دلا بپرس که آن روشنی دیده کجاست←غزل شمارهٔ ۳۴قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماست←غزل شمارهٔ ۳۵مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداست←غزل شمارهٔ ۳۶مسلمانان دلی دارم جراحت←غزل شمارهٔ ۳۷ما را به کوی وحدت تا با تو آشنائیست←غزل شمارهٔ ۳۸ای روشنی دیده دعا می رسانمت←غزل شمارهٔ ۳۹دیدم نبشته از قلم مشکبار دوست←غزل شمارهٔ ۴۰جعد مشکینت که دل وابسته سودای اوست←
۱ از ۵صفحهٔ بعد ←