خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماستغبار راه تو بر رهگذار دیده ماست
۲
به آرزوی لبت خون گرفت خانه چشمخیال لعل تو گلشن نگار دیده ماست
۳
چو نرگسی که دمد بر کنار چشمه آبسواد چشم تو در چشمه سار دیده ماست
۴
بلا کشید دل ودیده اختیار تو کردبلای دل همه از اختیار دیده ماست
صفحهٔ ۱ از ۲