خلوتی با ابن حسام خوسفی
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداستمرو به جانب کویش که در به در غوغاست
۲
دلا ز عشوه چشمش به گوشه ای بنشینکه چشم فتنه کنش دیده ای که عین بلاست
۳
هزار نقش خیال قدت بر آب زدمبدان شمایل موزون یکی نیامد راست
۴
به سان سرو سهی بر کنار چشمه آبخیال قد تو در چشمه سار دیده ماست
صفحهٔ ۱ از ۲