خلوتی با هلالی جغتایی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان خوشست، اما نمیخواهم که: جان گویم تراخواهم از جان خوشتری باشد، که آن گویم ترا
۲
من چه گویم کانچنان باشد که حد حسن تست؟هم تو خود فرماکه: چونی، تا چنان گویم ترا
۳
جان من، با آنکه خاص از بهر کشتن آمدیساعتی بنشین، که عمر جاودان گویم ترا
۴
تا رقیبان را نبینم خوشدل از غمهای خویشاز تو بینم جور و با خود مهربان گویم ترا
صفحهٔ ۱ از ۲