خلوتی با امیر معزی
شمارهٔ ۱۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار شکر کنم دولت مؤیّد راکه داد باز به من دلبر سَهی قد را
۲
از آتش دل مشتاق و از بلای فراقفرو گذاشته بودم وُثاق و مرقد را
۳
چو ماه روی من آمد کنون بحمداللهبه نور وصل بَدَل کرده نار مُوقَد را
۴
بتی که چنبر خورشید کرد عنبر و ندکه کرد چنبر خورشید عنبر و نَدْ را
صفحهٔ ۱ از ۱۰