خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چیست کز من یاد نآید هیچش آن محبوب راخود وفا گویی نمی باید که باشد خوب را
۲
گربه صبر آشفته کاران را غرض حاصل بودبیش از این ممکن نباشد احتمال ایوب را
۳
طالب وصلم ولیکن عمر ضایع می کنمزآن که هست ازمن فراغت گونه یی مطلوب را
۴
شادی جانش مرا خود این رضا کی دل دهدکز من و احوال من باشد غمی محبوب را
صفحهٔ ۱ از ۲