خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبستگی نماند به وارستگی مراوارستگی مباد ز دلبستگی مرا
۲
آسودگی به شربت مرگم علاج کرددشمن طبیب گشت درین خستگی مرا
۳
کردم ز عشق شکوه تلافی نمی‌شودسوزند اگر به آتش وارستگی مرا
۴
روزی که جامه بر قد احباب دوختندعشقت قبول کرد به شایستگی مرا
صفحهٔ ۱ از ۲