خلوتی با قدسی مشهدی
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو نمی‌کنی نگاهی به ستم مران خدا رانکنی اگر نوازش مشکن دل گدا را
۲
همه حیرتم که هرگز چو نبوده آشناییبه جهان که گفته چندین سخنان آشنا را
۳
چو شدی تمام خواهش چه زنی در اجابت؟به دم فسرده هرگز نبود اثر دعا را
۴
شده قاصد آنچنان کم به میان دوست‌دارانکه ز مصر سوی کنعان نفتد گذر صبا را
صفحهٔ ۱ از ۲