خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت از گوشه تقوا بدر آورد مرامست و غلطان سوی اهل نظر آورد مرا
۲
خرقه ارزق من باز به می گلگون شدعشق هر دم به دگر رنگ برآورد مرا
۳
داده پیش از دگران جام میم پیر مغانآن تهی ناشده جام دگر آورد مرا
۴
باده هر چند که خوردم به لبش تشنه ترمتشنگی نقل و شکر بیشتر آورد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳