خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت می‌چکد آب حیات
۲
دوستانت ز آب حیوان بی‌نصیبتشنگان جان داده نزدیک فرات
۳
صانع از روی تو شمعی برفروختدفع ظلمت را میان کاینات
۴
پیش نقش رویت ایمان آورندبت‌پرستان زمین سومنات
صفحهٔ ۱ از ۳