خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست
۲
دلم خود رفت و می‌دانم که روزیبه مهرت هم بشی خوش‌یانم اژ دست
۳
به آب زندگی ای خوش عبارتلوانت لاو چَمَن دیل و گیان بست
۴
دمی بر عاشق خود مهربان باشکژی سر مهر ورزی گست بو گست
صفحهٔ ۱ از ۲