خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل استاین که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است
۲
ای عزیزان رهرو راه دلارام است دلچون سبک‌بار است پیش از کاروان در منزل است
۳
مرغ عرشی آرزوی آشیان دارد ولیچون کند پرواز تا دربند این آب و گل است؟
۴
اشتیاق روی جانان است جان را در جهانتا نپنداری که در زندان رضوان غافل است
صفحهٔ ۱ از ۲