خلوتی با همام تبریزی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است
۲
تعجیل می‌کنی تو و پایم نمی‌رودبیرون شدن ز منزل اصحاب مشکل است
۳
شیرینی وصال چو بی‌تلخی فراقکس را نصیب نیست ز دوران چه حاصل است
۴
چون عاقبت ز صحبت یاران بریدنی‌ستپیوند با کسی نکند هر که عاقل است
صفحهٔ ۱ از ۲