خلوتی با نیر تبریزی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مگر قدم به ره عشق هشتن آسان استسر سران جهان ریگ این بیابان است
۲
تمتعی که بود تشنه زار آب فراتمرا ز خنجر قاتل هزار چندان است
۳
در بهشت گشودند یا کلاله توکه هر طرف نگری سر‌به‌سر گلستان است
۴
طبیب درد مرا تازه کن ز قوت عشقگرت به ضعف دل خسته میل درمان است
صفحهٔ ۱ از ۳