خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقت چو به قصد عقل و جان رفتدل هم به غلط در آن میان رفت
۲
دل برد گمان که آن دهان نیستیک ذره بدید و در گمان رفت
۳
جز حسن تو را چو هست آنیجان و دل ما به قصد آن رفت
۴
ابری شد و درد و غم بباریدآهم که ز دل بر آسمان رفت
صفحهٔ ۱ از ۲