خلوتی با شاهدی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکو دل خود به خار ننهادگل گل شد و در کنار ننهاد
۲
اشکی که به خاک ره نیامیختسر در قدم نگار ننهاد
۳
عقلی که به زیر بار نفس استاز کار نماند بار ننهاد
۴
از کار جهان چو دل بپرداختپا در ره کار بار ننهاد
صفحهٔ ۱ از ۲