خلوتی با قصاب کاشانی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیایید ای حریفان تا مگر جوییم راهی رابه سوی عشق از این نامرادی‌ها پناهی را
۲
ز رخسار و قد و چشم تو هر کس می‌برد بخشیگلستان رنگ و سرو اندام و آهو خوش‌نگاهی را
۳
بر آب افتد اگر عکسی از آن برگشته مژگانشبرون آرد روان از آب چون قلاب ماهی را
۴
به تقصیر نگاهی می‌دهد جان در ره جانانچو عاشق کس نمی‌داند زبان عذرخواهی را
صفحهٔ ۱ از ۲