خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را همه شب نمی‌برد خوابای خفتهٔ روزگار دریاب
۲
در بادیه تشنگان بمردندوز حِلِّه به کوفه می‌رود آب
۳
ای سخت‌کمان سست‌پیماناین بود وفای عهد اصحاب
۴
خار است به زیر پهلوانمبی روی تو خوابگاه سنجاب
صفحهٔ ۱ از ۳