خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمست درآمد از خراباتبا عقل خراب در مناجات
۲
بر خاک فکنده خرقهٔ زهدو آتش زده در لباس طامات
۳
دل برده شمع مجلس اوپروانه به شادی و سعادات
۴
جان در ره او به عجز می‌گفتکای مالک عرصهٔ کرامات
صفحهٔ ۱ از ۳