خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
متناسبند و موزون حرکات دلفریبتمتوجه است با ما سخنان بی‌حسیبت
۲
چو نمی‌توان صبوری ستمت کشم ضروریمگر آدمی نباشد که برنجد از عتیبت
۳
اگرم تو خصم باشی نروم ز پیش تیرتوگرم تو سیل باشی نگریزم از نشیبت
۴
به قیاس در نگنجی و به وصف در نیاییمتحیرم در اوصاف جمال و روی و زیبت
صفحهٔ ۱ از ۳