خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرم آن بقعه که آرامگه یار آنجاستراحت جان و شفای دل بیمار آنجاست
۲
من در این جایْ همین صورت بی‌جانم و بسدلم آنجاست که آن دلبر عیار آنجاست
۳
تنم اینجاست سَقیم و دلم آنجاست مُقیمفلک اینجاست ولی کوکب سیار آنجاست
۴
آخر ای باد صبا بویی اگر می‌آریسوی شیراز گذر کن که مرا یار آنجاست
صفحهٔ ۱ از ۲