خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟وی باغ لطافت بِهِ رویت که گزیده‌ست؟
۲
زیباتر از این صید همه عمر نکرده‌ستشیرین‌تر از این خربزه هرگز نبریده‌ست
۳
ای خضر حلالت نکنم چشمهٔ حیواندانی که سِکندر به چه مِحنت طلبیده‌ست؟
۴
آن خون کسی ریخته‌ای یا مِیِ سرخ استیا توت سیاه است که بر جامه چکیده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۳