خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فریاد من از فراق یار استوافغان من از غم نگار است
۲
بی روی چو ماه آن نگارینرخسارهٔ من به خون نگار است
۳
خون جگرم ز فرقت تواز دیده روانه در کنار است
۴
درد دل من ز حد گذشته‌ستجانم ز فراق بی‌قرار است
صفحهٔ ۱ از ۲