خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که از سرو روان قد تو چالاک‌ترستدل به روی تو ز روی تو طربناک‌ترست
۲
دگر از حربهٔ خون‌خوار اجل نندیشمکه نه از غمزهٔ خون‌ریز تو ناباک‌ترست
۳
چست بوده‌ست مرا کسوت معنی همه وقتباز بر قامت زیبای تو چالاک‌ترست
۴
نظر پاک مرا دشمن اگر طعنه زنددامن دوست به حمدالله از آن پاک‌ترست
صفحهٔ ۱ از ۲