خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گدای در فقریم و فلک بنده ماستآفتاب آینه اختر تابنده ماست
۲
چرخ را کوکبه کوکب و هنگامه هورجمع در دایره از نور پراکنده ماست
۳
خضر و الیاس دو سر چشمه سر ازلندزنده از آب بقا آب بقا زنده ماست
۴
هفت دریا نبود نیم بهای یم چشماین چه آبیست که در گوهر ارزنده ماست
صفحهٔ ۱ از ۴