خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این چمن چه گلی باز شد به منزل ماکز آن به باد فنا رفت غنچهٔ دل ما
۲
ندیده روشنی دیدهٔ امید هنوزفلک نشاند به یک دم چراغ محفل ما
۳
دگر برای چه نخل امید بنشانیمچو گل نکرد نهالی که بود حاصل ما
۴
به خون ز لاله‌رخان پنجهٔ که برتابیم؟که در میانه عیان نیست دست قاتل ما
صفحهٔ ۱ از ۲