خلوتی با بابافغانی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منور ساختی ای شمع خوبان محفل ما رافروغ مطلع خورشید دادی منزل ما را
۲
چراغ دیدهٔ دل شد ز یُمن مقدمت روشناثر بین طالع مسعود و بخت مقبل ما را
۳
به آب دیده خواهم متصل ای سایهٔ رحمتکه سرو سرکشت مایل شود آب و گل ما را
۴
خلاص از قید هستی می‌نمود احباب را مشکلگشاد از حلقهٔ زلف تو آید مشکل ما را
صفحهٔ ۱ از ۲