خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد بهار و بیخودیم از نشئهٔ جام هواتوبهٔ ما را شکست امروز ابرام هوا
۲
جلوهٔ آهم هوا را بسکه رنگین کرده استصد تذرو اینجا گرفتارند در دام هوا
۳
سینه چاک از پردهٔ عصمت دم بیرون نهدهر که همچون صبح می گردد می آشام هوا
۴
می دهیدم می که با صد تر زبانی گفته استقاصد شبنم به گوش غنچه پیغام هوا
صفحهٔ ۱ از ۲