خلوتی با جویای تبریزی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سینهٔ صد چاک مانند قفس داریم مانالهٔ پهلو شکافی چون جرس داریم ما
۲
رازدار عشق را نبود مجال دم زدنبخیه بر زخم دل از تار نفس داریم ما
۳
عاقبت با گوشه ای از هر دو عالم ساختیمکنج چشم سرمه آلودی هوس داریم ما
۴
عشق سرکش را به جسم زار، الفت داده ایمصد نیستان شعله در آغوش خس داریم ما
صفحهٔ ۱ از ۲