خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مورچهٔ خط تو، کرد چو موری مراکی کند ای مشک مو مور تو چندین جفا
۲
روی تو با موی و خط مور و سلیمان به همموی تو هندو لقب مور تو طوطی لقا
۳
چون به بر مه رسید مورچه بر روی توگر رسن مه بدید مورچه موی تو را
۴
ماه از آن موی زلف تیره شود همچو مورمشک از آن مور شب موی برد بر خطا
صفحهٔ ۱ از ۶