خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پرده‌ساز گشته درین دیر پرده درتا کی چو کرم پیله نشینی به پرده در
۲
چون کرم پیله پرده خود را کند تمامزان پرده گور او کند این دیر پرده در
۳
چون وقت کار توست چه غافل نشسته‌ایبرخیز و وقت کار غم خویشتن بخور
۴
چون کرم پیله بر تن خود بیش ازین متنخرسند گرد و رنج جهان بیش ازین مبر
صفحهٔ ۱ از ۱۵