خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ناله منع مکن عاشق بلاکش راکسی نه بسته به افسون زبان آتش را
۲
به گرم و سرد جهان هر که ساخت همچون شمعشکسته رونق بازار آب و آتش را
۳
هجوم خار کند شعله را قوی چنگالشکست دیر توان داد خصم سرکش را
۴
به باغ چهره گل را حلاوت دگر استمبر ز میکده بیرون شراب بی غش را
صفحهٔ ۱ از ۲