خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست آزار کسی در دل غم پیشه ماجوی شیر است روان از دهن شیشه ما
۲
خسرو عشق اگر بر سر انصاف آیدخون فرهاد ز شیرین طلبد تیشه ما
۳
ما نهالیم که پرورده باغ دگریمشاخ ما سبز شود پیشتر از ریشه ما
۴
موج را بحر خطرناک بود تخته مشقهر کجا تیغ بود پا نهد اندیشه ما
صفحهٔ ۱ از ۲