خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که خصم اندر او کمند انداختبه مراد ویش بباید ساخت
۲
هر که عاشق نبود مرد نشدنقره فایق نگشت تا نگداخت
۳
هیچ مصلح به کوی عشق نرفتکه نه دنیا و آخرت درباخت
۴
آن چنانش به ذکر مشغولمکه ندانم به خویشتن پرداخت
صفحهٔ ۱ از ۲