خلوتی با صفای اصفهانی
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر ندیدی دریا که جای اندر جوستبمن نگر که دلم جوی آب رحمت اوست
۲
کدام جوی دل بینهایتم دریاستکدام دریا دریای بی بدایت دوست
۳
کدام دوست همان کز هوای جام فناشحکایت من و هستی حدیث سنگ و سبوست
۴
نشسته در پس زانوی انزوا و بسیرسرم ز دست هجوم خیال و بر زانوست
صفحهٔ ۱ از ۴