خلوتی با ابوالحسن فراهانی
شمارهٔ ۱۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی ز غیرت ابروت دلشکسته هلالز روی خوب تو خورشید را رسیده زوال
۲
چه فتنه ی که زرشک چو طوق زنجیر استبه گاه جلوه درپای حوریان خلخال
۳
زشرم چشم تو نزدیک شد بدان کایدبسان عقرب بی چشم در وجود غزال
۴
برای آن که مبادا بخون بیالایدچو در دلم گذری بر میان زدی خلخال
صفحهٔ ۱ از ۵